چیزی که همیشه مرا عذاب می دهد، دست انداختن و به سخره گرفتن دیگران است. این چند مدتی که در اینجا هستم، از آن رنج عطیم فاصله دارم و امیدوارم در کشور خودم نیز شاهد آن صحنه ها نباشم. انشاءالله...

یادآوری و تکمله:
دوست ژاپنی ام از پاره ای از هموطنان خود یاد می کند که گاه فقط از باب اینکه مورد مسخره دیگران قرار گرفته اند، مرتکب جنایت شده اند. خطوط قرمز و حیثیتی ملت ها، گاه بطور عجیبی از یکدیگر فاصله دارد!

---

در روزنامه های اینجا، بکارگیری القاب دیکتاتور، ظالم و ... در مورد افراد، جرم محسوب نمی شود، اما تهمت زدن و آبروریزی را برنمی تابند.

روزهای آخری که آماده مسافرت به کره می شدم، تیتر چند روزنامه داخلی، حاکی از حلالیت طلبیدن یکی از نمایندگان مجلس از بنده خدایی بود که او نیز ظاهرا تهمت زننده را حلال کرده بود...

حال در این میان و در آن دوران، چه بر سر حیثیت خانواده، فرزندان و نزدیکان آن فرد آمده بود، خدا می داند!